این مطلب ۳ بار خوانده شده
در راستای تولید ملی و اقتصاد مقاومتی،

پرورش سبزیجات در خانه

اگر می خواهید از زمین خود برای کاشت سبزی استفاده کنید این مطلب برای شما سودمند خواهد بود

به گزارش بسیج عشایری استان چهارمحال بختیاری برای کشت سبزیجات در خانه توجه به نکات ذیل می تواند کمک بزرگی به شما بکند. این نکات عبارتند از:

زمین:

ابتدا برای کاشت سبزی خانگی باید یک محدوده برای کاشت داشته باشید که ممکن است زمین کشاورزی باشد و یا یک باغچه و یا یک جعبه. این بخش وابسته به توانایی شما در ایجاد یک محدوده می باشد. اگر می خواهید از زمین خود برای کاشت سبزی استفاده کنید باید عمق خاکتان به اندازه نفوذ آن ریشه در خاک باشد مثلا برای سبزی نعناع باید عمق خاک بیش از ۱۰ سانتیمتر باشد ولی اگر میخواهید صیفی جاتی مانند کلم یا کاهو بکارید باید عمق خاک بیشتر باشد که عمق خاک بستگی به نوع گیاه دارد.

خاک:

یکی از مهمترین عوامل در پرورش گیاهان بخصوص در پرورش سبزی ها خاک است که باید به مقدار کافی دارای مواد معدنی و کود برگ باشد و لازم نیست برای تقویت خاک کود برگ خریداری نمایید بلکه میتوانید در فصل زمستان برگ های اضافی و پوسیده درختان را در زیر خاکی مرطوب قرار دهید و در فصل بهار از این کود برگ استفاده کنید . از مصرف زیاد کود ها بپرهیزید زیرا باعث سوزاندن ریشه گیاه می شود سعی کنید در هنگام کاشت سنگ های درشت خاک را بردارید و از ریختن خاک زیاد بر روی بذر گیاه خودداری کنید.

بذر:

بیشتر سبزی هایی که در بازار وجود دارند قابل کشت با بذر هستند مگر تعدادی از سبزی ها که از روش های تکثیر می توان آنها را پرورش داد. بذر ها را میتوانید از عطاری های معتبر تهیه فرمایید و یا می توانید از کشاورزان تهیه کنید. در هنگام خریداری بذر دقت فرمایید که بذر های خرد شده و کپک زده را خریداری ننمایید زیرا رشد این سبزی ها یا ناقص است و یا کند است.

آبیاری:

بهتر است سبزی هایی را که کاشته اید در تابستان و بهار(دربهار اگر مقدار باران کافی نبود) ۲بار آبیاری کنید و اگر بذر ها را تازه کاشته اید بهتر است برای آبیاری از آبپاش استفاده کنید تا بذر ها پراکنده نشوند. در فصل زمستان هم اگر به صورت گلخانه ای مایلید پرورش دهید یکبار کافی است البته فراموش نشود عوامل ذکر شده بستگی به نوع گیاه دارد. پس از آماده سازی این عوامل می توانید کشت سبزی را آغاز کنید.

آشنایی با سبزیجات:

ریحان:

این سبزی یکی از بارز ترین سبزی ها در ایران است که در مناطق وسیع کشت می شود و کشت خانگی این سبزی بسیار با کیفیت است . این سبزی را هرساله درباغچه می توان کاشت و کیفیت بی نظیر و زیبایی آن بسیار راضی کننده است . بهترین زمان کاشت این سبزی در فصل بهار است البته در فصل تابستان هم میتوان آنرا کشت کرد ولی کیفیت بهار را ندارد البته کشت گلخانه در همه فصول کارایی دارد. ریحان گیاه بوته ای یک ساله ای است که معمولاً طول آن بین ۲۰ تا ۴۵ سانتیمتر است و دارای عطر و بوی مطلوبی است. رنگ ساقه ی بوته ی ریحان سبز تند است و دارای برگ های منظم و بیضی شکل است . گل های ریحان به رنگ سفید یا صورتی در ماه های مرداد یا شهریور به شکل خوشه در انتهای ساقه ی ریحان ظاهر می شوند و پس از چندی از همین گل ها تخم ریحان حاصل می گردد. دو نوع ریحان وجود که یک نوع آن برگ های سبز و نازکی دارد و نوع دیگر برگ های بنفش رنگ دارد. گیاه ریحان بومی هند است. این گیاه هیچ گونه ترشح زیان آوری ندارد و تمام بخش های آن مثل برگ ، گل و حتی ساقه آن بسیار معطر و خوشبو است. از این رو در تمام دنیا به عنوان یک طعم دهنده و عطر دهنده به غذا مورد استفاده قرار می گیرد.

جعفری :

جعفری گیاهی است علفی ، دوساله و معطر که ارتفاع آن تا ۷۰ سانتیمتر می رسد . برگهای آن برنگ سبز تیره و دارای بریدگی های لوزی یا مثلث شکل با تقسیمات رفعی است . گلهای جعفری کوچک برنگ مایل به سبز و بصورت چتر ی می باشد. میوه آن کوچک به درازای ۲ میلیمتر و به قطر یک میلیمتر و دارای بوئی معطر است این سبزی به وسیله تخم کاشته میشود و پس از یک الی دو هفته درمیاید. این گیاه خواص دارویی بسیار دارد و بوی بینظیری دارد که در تهیه سوپ و خورشت از آن استفاده می شود. کاشت این سبزی در خانه بسیار ساده بوده و با کیفیت رشد می کند البته در صورت وجود علایم ذکر شده.

تره :

این سبزی نیز از سبزی های پر کاربرد و مفید است که شریعت جعفری به آن توجه خاصی دارد . این سبزی از خانواده پیازاست و مانند آن سودمند و سرشار از مواد معدنی و ویتامین است و دارای برگ های سبز رنگ بلندی است تره‌ فرنگي ۲ نوع دارد؛ يكي پيازش كوچك‌ تر و ديگري بزرگ ‌تر است. در اغلب آن هايي كه پياز بزرگ ‌تر دارند را خام نمي‌ توان خورد و معمولا به صورت پخته در تهيه سوپ‌ هاي مختلف و كوكو به كار مي ‌برند. تره‌ هايي هم كه پياز كوچك‌ تر دارند را به صورت خام در سالاد استفاده مي ‌كنند. این سبزی عمری دوساله دارد و در شرایط آب و هوایی سخت ریشه آن دوام دارد. برای رشد بهتر سبزی بهتر است در اولین بار رشد سبزی را کوتاه کنیم تا در رشد بعدی سبزی کلفت تر و خوش مزه تر شود.

نعناع:

در بين سبزي‌ها، نعناع يادآور طراوت بهار است. در زبان فارسي به نعناع، سبزي هزارپا مي‌گويند، زيرا ريشه نعناع پاهاي زياد دارد و با سرعت در زمين جلو مي‌رود و شاخه‌هاي نو از خود خارج مي‌كند. در واقع يكي از راه‌هاي تكثير نعناع اين است كه اين شاخه‌هاي نو را وجين كرده و در جاهاي ديگر مي‌كارند. پونه‌ها و سوسنبرها برادران تني نعناع هستند كه انواع و اقسام زياد دارند. ملايم‌ترين انواع آنها نعناي بومي ايران است كه در شمال و مركز ايران مي‌رويد و آن را در رديف سبزي‌هاي خوردني مي‌فروشند، و نعناي اهوازي، نوع ديگري از آن است. يك نوع بومي آن نيز در جنوب، مخصوصا بلوچستان به طور وحشي مي‌رويد، و با اين‌كه عطر زيادي دارد هنوز مورد توجه صنعتگران واقع نشده و از اسانس فراوان آن بهره‌برداري نشده است. شما می توانید برای کاشت این سبزی ریشه های این سبزی را از سبزی فروشی ها خریداری کنید . توجه داشته باشید که برای کاشت نعناع باید محیط بزرگ و عمیق باشد زیرا میزان ریشه دهی نعناع بسیار زیاد است. شما میتوانید این سبزی را در مدت سالها استفاده کنید.

تربچه:

تربچه در هر آب و هوا و خاکی می روید ، لکن در هوای گرم زود خَشَبی ( خشک و چوبی ) و پوک شده از مرغوبیت آن کاسته میشود . از نظر خاک ، زمان کشت را باید در نظر داشت ، به این معنی که برای کشت بهاره ، زمین شنی و سست بهتر از زمین رسی و شنی سخت می باشد . بالعکس برای کشت انواع تابستانه در زمین های رسی و شنی و نمدار بهترین محصول بدست می آید . روش کاشت و ازدیاد تربچه و ترب : تکثیر تربچه ، وسیله بذر می باشد. بذر تربچه ، قرمز رنگ ، کروی شکل و نسبتا ریز است . کود دادن : تربچه از لحاظ احتیاج به مواد غذایی و کود خیلی قانع است به نحوی که در زمینی با حد اقل مواد غذایی می توان دو نوبت متوالی در سال تربچه را کاشت . لکن برای برداشت محصول خوب و مرغوب تقویت زمین ضرورت دارد . بذر گیری : برای آن که شخصا بتوان بذر خوب تهیه نمود و بذر مورد نیاز سال بعد را تامین کرد . از آخرین محصول پاییزه تربچه های سالمتر و خوش فرم تر را جدا کرده ، جمع آوری می نمایند و در زیر خاک خشک کنار هم به صورت ردیف می خوابانند . در طول زمستان آنها را به همین شکل نگهداری نموده در اسفند تا فروردین ماه بتدریج آنها را از زیر خاک خشک خارج کرده ، به فواصل ۵ تا ۱۰ سانتیمتر از یکدیگر می کارند . پس از مدتی شاخه گل آنها از خاک خارج شده گل می دهد. در تیرماه و مرداد ماه بذرآنها می رسد . پس از رسیدن بذرها ، شاخه های حامل بذرها را که در غلاف ( غلاف بذرها را در داخل خود نگهداری می کند ) قرار دارد قطع نموده و دسته می کنند و در محل خشکی که هواگیر باشد خشک می کنند . پس از آنکه غلاف ها خشک شدند آنها را با ملایمت و به آهستگی به زمین می زنند ( می کوبند ) تا بذرها از داخل غلاف ها خارج شوند . آنگاه بذرها را از خاشاک جدا ساخته و در قوطی ، جعبه و یا پاکت در محل مناسبی نگهداری می کنند . در مورد تربچه های زمستانه بایستی از بذر تربچه های پائیزه بذر تهیه نمود.

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

تبلیغات